فیلتر






گلوکوزامین

جدیدترین هاپربازدیدترین هامحبوب‌‌ترینپرفروش‌ترینارزان‌ترینگران‌ترین
تعداد نمایش 122448

گلوکزامین، ترکیبی است که به طور طبیعی در بدن شما وجود دارد. از نظر شیمیایی، به عنوان یک قند آمینه و بلوک ساختمانی برای انواع مولکول های عملکردی در بدن شما عمل می کند. در درجه اول، گلوکزامین، به دلیل نقش آن در توسعه و حفظ غضروف در مفاصل شما شناخته شده است. همچنین، در برخی از بافت های حیوانی و غیر انسانی، از جمله پوسته صدف، استخوان حیوانات و قارچ ها یافت می شود. اشکال مکمل گلوکزامین، اغلب از این منابع طبیعی ساخته می شوند .این مکمل، برای درمان و پیشگیری از اختلالات مفصلی مانند استئوآرتروز استفاده می شود که می توانید آن را به صورت خوراکی یا به صورت موضعی از طریق کرم استفاده کنید.

در حقیقت، گلوکزامین یک قند طبیعی است که در مایع اطراف مفاصل و همچنین در استخوان های حیوانات، مغز استخوان، صدف ها و قارچ ها وجود دارد. گلوکزامین موجود در مکمل‌ها، معمولاً از پوسته صدف‌ها می‌آید، اگرچه شکل مصنوعی آن نیز وجود دارد. با توجه به مرکز ملی سلامت مکمل ، حدود 2.6٪ بزرگسالان در ایالات متحده در سال 2012، از مکمل های گلوکزامین، کندرویتین یا هر دو استفاده کردند. کندرویتین، مشابه گلوکزامین است و به طور طبیعی در مفاصل وجود دارد و دومین مکمل غذایی محبوب پس از روغن ماهی و سایر انواع اسیدهای چرب امگا 3 بودند. مکمل های گلوکزامین معمولاً به صورت قرص یا کپسول عرضه می شوند، اما به صورت تزریقی نیز در دسترس هستند.

در ادامه مقاله، به بررسی فواید، عوارض جانبی و اطلاعات دوز گلوکزامین خواهیم پرداخت.

فواید گلوکزامین

افراد به دلایل زیادی از مکمل های گلوکزامین استفاده می کنند، از جمله:

o        آرتروز

o        گلوکوم

o        کاهش وزن

o        درد فک

o        درد مفاصل

o        کمر درد

o        سیستیت بینابینی

o        مولتیپل اسکلروزیس (MS)

o        بیماری قلبی

o          اچ‌آی‌وی

با این حال، شواهد کافی برای نشان دادن موثر بودن آن، در درمان یا پیشگیری از هر یک از این شرایط وجود ندارد؛ اما در ادامه به توضیح برخی از مهمترین فواید گلوکزامین، پرداخته شده است.

1- کاهش التهاب

گلوکزامین، اغلب به عنوان مکمل برای درمان علائم بیماری های مختلف التهابی استفاده می شود. اگرچه مکانیسم های گلوکزامین هنوز به خوبی شناخته نشده است، اما به نظر می رسد که به راحتی التهاب را کاهش می دهد. در یک مطالعه کوچک روی 18 بزرگسال مبتلا به اضافه وزن، مصرف روزانه 1500 میلی گرم گلوکزامین هیدروکلراید، به اضافه 1200 میلی گرم کندرویتین سولفات به مدت 28 روز، پروتئین واکنشی C، که نشانگر زیستی التهاب سیستماتیک است را تا 23 درصد کاهش داد. همانطور که گفته شد، ثابت شده است که گلوکزامین و کندرویتین، از فعال شدن مسیرهای التهابی در سلول های سینوویال انسان جلوگیری می کنند. این سلول ها، مسئول تولید اجزای مایع سینوویال یا مایع مفصلی هستند. همچنین، اثرات ضد التهابی گلوکزامین، با کاهش خطر ابتلا به شرایطی مانند دیابت نوع 2 ، مرتبط است.

2- پشتیبانی از مفاصل

گلوکزامین که به طور طبیعی در بدن شما وجود دارد، یکی از نقش های اصلی آن حمایت از رشد سالم غضروف مفصلی است، نوعی بافت سفید صاف که انتهای استخوان های شما را در جایی که به هم می رسند و مفاصل را تشکیل می دهند، می پوشاند. همراه با مایع روان کننده به نام مایع سینوویال، غضروف مفصلی اصطکاک را به حداقل می رساند و به استخوان ها اجازه می دهد آزادانه و بدون درد روی یکدیگر حرکت کنند. تصور می‌شود که گلوکزامین، باعث ایجاد ترکیبات شیمیایی خاصی از جمله کلاژن می‌شود که اجزای ساختاری مهم غضروف مفصلی و مایع سینوویال هستند. برخی از مطالعات نشان می دهد که مصرف مکمل های گلوکزامین، با جلوگیری از تجزیه غضروف، به ویژه در ورزشکاران، از بافت مفصلی محافظت کند. به عنوان مثال، یک مطالعه نشان داد که مصرف روزانه 1.5 تا 3 گرم گلوکزامین به مدت 3 ماه، به طور قابل توجهی تجزیه غضروف را در بازیکنان فوتبال دانشگاهی و بازیکنان حرفه ای راگبی کاهش داد. این نتایج حاکی از اثر محافظتی گلوکزامین از مفاصل است. با این حال، تحقیقات بیشتری مورد نیاز است.

3- سیستیت بینابینی

گلوکزامین، به طور گسترده به عنوان درمانی برای سیستیت بینابینی (IC) تبلیغ می شود، وضعیتی که با التهاب مزمن عضلات مثانه و علائمی مانند تکرر ادرار و درد مثانه مشخص می شود. IC با کمبود ترکیبی به نام گلیکوزامینوگلیکان همراه است. از آنجا که بدن شما گلوکزامین را به گلیکوزامینوگلیکان تبدیل می کند، تصور می شود که مصرف مکمل های گلوکزامین می تواند به مدیریت IC کمک کند. متأسفانه، داده های علمی قابل اعتمادی برای حمایت از این نظریه وجود ندارد.

4- درمان اختلالات استخوانی و مفصلی

مکمل های گلوکزامین، اغلب برای درمان بیماری های مختلف استخوان و مفاصل مصرف می شوند. بیشتر تحقیقات علمی در مورد گلوکزامین بر استفاده از یک فرم خاص به نام سولفات گلوکزامین متمرکز شده است. این مولکول به دلیل پتانسیل آن برای درمان علائم و پیشرفت بیماری مرتبط با استئوآرتروز (OA)، آرتریوز روماتوئید (RA) و پوکی استخوان به خوبی مورد مطالعه قرار گرفته است. مطالعات متعدد نشان می‌دهد که مصرف روزانه مکمل‌های سولفات گلوکزامین، با کاهش قابل توجه درد، کمک به حفظ فضای مفصلی و کند کردن پیشرفت بیماری، درمان مؤثر و طولانی‌مدتی برای OA ارائه دهد. در همین حال، سایر مطالعات نشان نداده اند که گلوکزامین به طور قابل توجهی درد یا عملکرد مفاصل را در افراد مبتلا به استئوآرتروز دست، لگن یا زانو بهبود می بخشد یا خیر. بر اساس شواهد متناقض، برخی از سازمان های علمی، استفاده از گلوکزامین را برای مدیریت آرتروز زانو توصیه نمی کنند. به این ترتیب، تحقیقات انسانی بیشتری برای درک بهتر مکانیسم‌ها و بهترین کاربردهای گلوکزامین در بیماری‌های مفصلی و استخوانی مورد نیاز است.

5- بیماری التهابی روده

بیماری التهابی روده (IBD)، وضعیتی است که باعث التهاب مزمن روده می شود و اغلب منجر به علائمی مانند نفخ، گرفتگی معده و اسهال می شود. این بیماری مانند IC، با کمبود گلیکوزامینوگلیکان همراه است. مطالعه ای روی موش های مبتلا به IBD نشان داد که مکمل گلوکزامین می تواند التهاب را کاهش دهد. در یک مطالعه کوچک، 34 شرکت کننده مبتلا به IBD که N-Acetyl glucosamine یا N-استیل گلوکزامین (شکل دیگری از مکمل های گلوکزامین) را به مدت 4 هفته مصرف کردند، بهبود قابل توجهی در علائمی مانند درد و اسهال گزارش کردند.

کمبود گلوکزامین

کمبود گلوکزامین، اغلب با افزایش سن رخ می دهد. با افزایش سن، مایع موجود در مفاصل ما که حاوی مواد مغذی ضروری مانند گلوکزامین است، ضعیف شده و نازک می شود. کمبود گلوکزامین می تواند منجر به دردهای ناراحت کننده، سفتی و بی حرکتی مفاصل و التهاب فزاینده شود. ثابت شده است که مکمل‌های گلوکزامین، یک درمان مؤثر است که می‌تواند خواص لازم برای سلامتی را جبران، و به حفظ تحرک مفاصل کمک کند. همچنین، تولید غضروف را بهبود می بخشد و روند پیری را برای مردان و زنان کند می کند.

علائم کمبود گلوکزامین عبارتند از:

o        درد مفاصل

o        سفتی عضلات و مفاصل

o        علائم آرتروز

o        کاهش توده عضلانی و قدرت

o        کاهش تراکم استخوان

مصرف گلوکوزامین و انواع آن 

دوز معمول گلوکزامین 1500 تا 3000 میلی گرم در روز است که می توانید آن را یکباره یا در چند دوز کوچکتر مصرف کنید. مکمل های گلوکزامین، از منابع طبیعی مانند صدف صدف یا قارچ ساخته می شوند و یا به صورت مصنوعی در آزمایشگاه ساخته می شوند.

به طور کلی، انواع مختلفی از گلوکزامین وجود دارد که عبارتند از:

o        گلوکزامین سولفات

o        گلوکزامین هیدروکلراید

o          ان-استیل گلوکزامین

برخی از مکمل ها، گلوکزامین را با مواد دیگری مانند کندرویتین سولفات، غضروف کوسه یا متیل سولفونیل متان که به MSM معروف هستند، ترکیب می کنند. برخی افراد می گویند که این مکمل ها به درد مفاصل کمک می کنند، اما شواهد علمی کافی برای تایید این موضوع وجود ندارد. کالج آمریکایی روماتولوژیست ها و بنیاد آرتروز، به مردم توصیه می کنند که از مکمل های گلوکزامین یا کندرویتین سولفات برای آرتروز استفاده نکنند. در حالی که احتمالاً  آنها برای اکثر افراد بی خطر هستند، کارشناسان کارکرد آنها را تأیید نکرده اند.

مضرات گلوکزامین 

عوارض جانبی گلوکزامین، خفیف و نادر به نظر می رسد، اما می تواند شامل موارد زیر باشد:

o        سوء هاضمه

o        یبوست

o        اسهال

o        سردرد

o        حالت تهوع و استفراغ

مؤسسه ملی بهداشت (NIH)، خاطرنشان می کند که مکمل های گلوکزامین خوراکی، زمانی که به درستی و توسط بزرگسالان مصرف شوند، احتمالا بی خطر هستند، اما برخی از افراد عوارض جانبی خفیفی از جمله خواب آلودگی، واکنش های پوستی و سردرد را تجربه کرده اند. آنها گزارش می دهند که شکل تزریقی نیز، زمانی که دو بار در هفته به مدت 6 هفته در ماهیچه تزریق شود، معمولا بی خطر است.

گلوکزامین ممکن است برای همه مناسب نباشد، به خصوص برای افرادی که با موارد زیر سر و کار دارند:

o        بارداری و شیردهی: استفاده از گلوکزامین در این مواقع توصیه نمی شود، زیرا اثر آن ناشناخته است.

o        سرطان: برخی مکمل ها، اثربخشی درمان سرطان را کاهش می دهند. اگر مایل به استفاده از گلوکزامین در حین درمان سرطان هستید، ابتدا با پزشک مشورت کنید.

o        دیابت: یک مطالعه نشان داده است که مکمل های گلوکزامین، بر سطح گلوکز در بدن تأثیر می گذارد که می تواند آنها را برای افراد مبتلا به دیابت یا عدم تحمل گلوکز نامناسب کند.

o        آسم: در سال 2008، نویسندگان یک مطالعه هشدار دادند که گلوکزامین ممکن است باعث ایجاد عوارض جانبی مختلفی شود، از جمله تنگی نفس در افراد مبتلا به آسم.

o        آلرژی: محصولات گلوکزامین مشتق شده از صدف ها، ممکن است باعث واکنش های آلرژیک شوند.

o        مشکلات خون و گردش خون: گلوکزامین احتمالا بر فشار خون و لخته شدن خون تأثیر می گذارد. افرادی که آن را مصرف می کنند باید:

            1- از مصرف گلوکزامین همراه با وارفارین (کومادین) و سایر داروهای رقیق کننده خون خودداری کنند.

           2- فشار خون خود را کنترل کنید.

سوالات متدوال درباره گلوکزامین

در بخش زیر، به چندین سوال رایج درمورد گلوکزامین پاسخ داده شده است.

1- گلوکزامین برای چه اهدافی مصرف می شود؟

مطالعات متعدد نشان می دهد که مصرف روزانه مکمل های سولفات گلوکزامین، ممکن است با کاهش قابل توجه درد، کمک به حفظ فضای مفصلی و کند کردن پیشرفت بیماری، درمان موثر و طولانی مدت برای آتروز، همراه باشد.

2- چه مدت طول می کشد تا گلوکزامین اثر کند؟

فواید و اثرات گلوکزامین و کندرویتین، در حدود چهار تا شش ماه آشکار می شود. اگر بعد از شش ماه، هیچ فایده ای مشاهده نشد، مکمل باید قطع شود.

3- چه غذایی سرشار از گلوکزامین است؟

منابع غذایی گلوکزامین بسیار اندک هستند. تنها منابع غذایی طبیعی، پوسته صدف های میگو و خرچنگ است. این پوسته‌ها برداشته می‌شوند و برای ساختن نسخه مصنوعی گلوکزامین، مورد استفاده قرار می گیرند. سپس، وارد مکمل‌هایی می‌شود که در آزمایشگاه‌ها ساخته می‌شوند.

4- آیا مصرف روزانه گلوکزامین اشکالی ندارد؟

هیچ دوز استاندارد توصیه شده برای گلوکزامین وجود ندارد. این مکمل به طور معمول در قرص ها و کپسول ها فروخته می شود و اغلب همراه با مکمل های دیگری که ممکن است برای درد موثر باشند، گنجانده می شود. مصرف هر روز گلوکزامین اشکالی ندارد، اما با ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خود مشورت کنید.

5- زمان مصرف گلوکوزامین در صبح بهتر است یا شب؟ 

بهترین زمان برای مصرف مکمل گلوکزامین، مشخص شده نیست؛ اما هر روز در یک ساعت مشخص باید مصرف شود. برخی از متخصصان توصیه می‌کنند که بیشتر مکمل‌های گلوکزامین را همراه با وعده‌های غذایی خود مصرف کنید تا از سلامت گوارش حمایت کنید.

6- آیا گلوکزامین بهتر از زردچوبه است؟

در حالی که گلوکزامین از نظر ساختاری از یکپارچگی بافت همبند در مفصل حمایت می کند، زردچوبه محافظت بیشتری در برابر استرس اکسیداتیو کاهش دهنده مفاصل، التهاب و آنزیم ها ارائه می دهد.

7- چه داروهایی را نباید با گلوکزامین مصرف کرد؟

o        داروهای ضد انعقاد مانند وارفارین (کومادین)

o        داروهای شیمی درمانی، مانند دوکسوروبیسین، اتوپوزید و تنیپوزید

o        استامینوفن (تیلنول)

o        داروهای قند خون، مانند تولبوتامید (اوریناز)، روزیگلیتازون (آواندیا)، کلرپروپامید (دیابینیز) و انسولین

8- چه میوه هایی گلوکزامین دارند؟

طبق کلینیک مایو، هیچ منبع غذایی طبیعی دیگری از گلوکزامین به جز صدف وجود ندارد.

9- آیا گلوکزامین رقیق کننده خون است؟

گلوکزامین ممکن است بر فشار خون و لخته شدن خون تأثیر بگذارد. افرادی که آن را مصرف می کنند؛ باید از مصرف گلوکزامین همراه با وارفارین (کومادین) و سایر داروهای رقیق کننده خون خودداری کنند. همچنین باید فشار خون خود را کنترل کنند.

10- چه مدت باید گلوکزامین مصرف کنم؟

اکثر مطالعات نشان داده اند که گلوکزامین باید دو تا چهار ماه قبل از اینکه فواید کامل آن محقق شود مصرف شود، اگرچه برخی از مصرف کنندگان، زودتر بهبود را تجربه خواهند کرد.

11- گلوکزامین برای مفاصل بهتر است یا کلاژن؟

بر اساس نتایج یک مطالعه تصادفی، کلاژن، دو برابر گلوکزامین و کندرویتین برای سلامت مفاصل موثر است.

12- آیا گلوکزامین باعث ریزش مو می شود؟

عوارض جانبی رایج کندرویتین و گلوکزامین ممکن است شامل موارد زیر باشد:

o        تهوع

o        اسهال

o        یبوست

o        درد معده

o        نفخ

o        ریزش مو

13- از چه سنی باید مصرف گلوکزامین را شروع کرد؟

دهه 30-40 زمان خوبی برای شروع مصرف است. بدون شک با نزدیک شدن به سن 35 سالگی یا عبور از آن، با درد مفاصل گاه به گاه مواجه خواهید شد و این به این دلیل است که برای حفظ غضروف سالم، به سطوح بالاتر گلوکزامین نیاز داریم.

14- گلوکزامین بهتر است یا امگا 3؟

یک مطالعه جدید نشان می دهد که ترکیب اسیدهای چرب امگا 3با گلوکزامین، باعث بهبود بیشتر سلامت مفاصل در مقایسه با مصرف گلوکزامین به تنهایی می شود.

15- آیا گلوکزامین غضروف را بازسازی می کند؟

گلوکزامین از هیالورونیداز(آنزیم آسیب‌رسان به بافت) جلوگیری و به بازسازی غضروف مفصلی آسیب‌دیده کمک می‌کند. علاوه بر این، گلوکزامین سولفات خواص روان کنندگی مایع سینوویال را بهبود می بخشد.

16- آیا گلوکزامین می تواند باعث آسیب کبدی شود؟

گلوکزامین در گزارش‌های موردی مجزا، در ایجاد آسیب‌های کبدی دخیل بوده است، اما نقش گلوکزامین در مقایسه با سایر اجزای گیاهی یا آلاینده‌ها نشان داده نشده است و آسیب کبدی ناشی از گلوکزامین یا کندرویتین در صورت بروز باید بسیار نادر باشد.

17- کدام نوع گلوکزامین بهتر است؟

اگر تصمیم دارید مکمل گلوکزامین را امتحان کنید، بهترین گزینه، انتخاب مکمل های با قدرت بالا هستند که شامل سایر مواد تسکین دهنده درد نیز می شوند. یکی از بهترین گزینه ها، مکمل حمایتی مفاصل گلوکوزامین-کندرویتین است.

18- آیا گلوکزامین باعث افزایش کلسترول می شود؟

گلوکزامین جزئی از مسیر هگزوزامین است که در ایجاد مقاومت به انسولین نقش دارد. گزارش ها نشان می دهند که مصرف گلوکزامین می تواند غلظت کلسترول در گردش را افزایش دهد.

19- گلوکزامین از چه چیزی ساخته شده است؟

گلوکزامین یک آمینو قند است که از صدف یا در آزمایشگاه تهیه می شود.

20- چه زمانی مصرف گلوکزامین را قطع کنم؟

گلوکزامین هیدروکلراید احتمالاً برای اکثر بزرگسالان در صورت استفاده تا 2 سال بی خطر است. N-استیل گلوکزامین نیز احتمالاً در صورت استفاده تا 6 ماه بی خطر است. گلوکزامین می تواند عوارض جانبی خفیفی از جمله نفخ، حالت تهوع، اسهال و یبوست ایجاد کند.

21- آیا گلوکزامین به رشد ناخن کمک می کند؟

یک پزشک مشاهده کرده است که مکمل سولفات (مقدار مشخص نشده) می تواند سرعت رشد و استحکام ناخن های دست و پا را افزایش دهد، اما هیچ کارآزمایی کنترل شده ای انجام نشده است.

22- آیا گلوکزامین بر قلب تأثیر می گذارد؟

بر اساس یک مطالعه جدید مشخص شد افرادی که به طور منظم گلوکزامین مصرف می کنند، کمتر در معرض خطر بیماری عروق کرونر قلب، سکته مغزی و مرگ ناشی از بیماری های قلبی یا گردش خون هستند.

23- آیا گلوکزامین موجب مسمومیت می شود؟

گلوکزامین، ایمن و قابل تحمل است و عوارض جانبی شایع آن عبارتند از: تهوع، استفراغ، درد شکم و اسهال. خطر واکنش‌های آلرژیک شدید به گلوکزامین، در افرادی که به صدف‌ها آلرژی دارند یا مبتلایان به آسم، وجود دارد.

24- آیا گلوکزامین برای پوست مفید است؟

گزارش شده است که ترکیبات گلوکزامین دارای چندین اثر مفید بر روی پوست یا سلول های پوست هستند. گلوکزامین به دلیل تحریک سنتز اسید هیالورونیک، باعث تسریع بهبود زخم، بهبود آبرسانی پوست و کاهش چین و چروک می شود.

25- آیا گلوکزامین قند خون را افزایش می دهد؟

چندین مطالعه حیوانی و آزمایشگاهی نشان داده اند که دوزهای بالای گلوکزامین، می تواند مقاومت به انسولین را القا کند و سطح گلوکز پلاسما را افزایش دهد.

26- آیا گلوکزامین کلاژن می سازد؟

گلوکزامین باعث افزایش تولید اجزای غضروف در کشت غضروفی مانند آگرکان(نوعی گیلکوپروتئین) و کلاژن نوع دو می شود.

 سلب مسئولیت: سایت مکمل شاپ تمام تلاش خود را به کار گرفته است تا مطمئن شود همه اطلاعات موجود، درست، جامع و به روز هستند. با این حال، این مقاله نباید به عنوان جایگزینی برای دانش و تخصص یک متخصص مراقبت های بهداشتی دارای مجوز استفاده شود. همیشه باید قبل از مصرف هر دارویی با پزشک یا متخصص خود مشورت کنید. اطلاعات دارویی موجود در اینجا ممکن است تغییر کند و جهت پوشش کامل دستورالعمل‌ها، اقدامات احتیاطی، هشدارها، تداخلات دارویی، واکنش‌های آلرژیک یا عوارض جانبی در نظر گرفته نشده است. عدم وجود هشدارها یا سایر اطلاعات برای یک داروی معین نشان نمی‌دهد که دارو یا ترکیب دارو برای همه بیماران یا همه موارد خاص بی‌خطر، مؤثر یا مناسب است.