فیلتر






آهن

جدیدترین هاپربازدیدترین هامحبوب‌‌ترینپرفروش‌ترینارزان‌ترینگران‌ترین
تعداد نمایش 122448
آیزن پلاس یوروویتال 60 عددی

آیزن پلاس یوروویتال 60 عددی

158,025 20 %
126,420 تومان

آهن، یک ماده معدنی حیاتی برای عملکرد مناسب هموگلوبین است، پروتئینی که برای انتقال اکسیژن در خون لازم است. همچنین، آهن در بسیاری از فرآیندهای مهم دیگر در بدن نقش دارد. کمبود آهن در خون، می تواند منجر به طیف وسیعی از مشکلات سلامتی جدی از جمله کم خونی ناشی از فقر آهن شود. حدود 10 میلیون نفر در ایالات متحده، سطح آهن پایینی دارند و تقریباً 5 میلیون از آنها، با کم خونی ناشی از فقر آهن، مواجه هستند.

نحوه مصرف قرص آهن 

میزان مصرف توصیه شده روزانه (RDA) برای آهن، به سن و جنس فرد بستگی دارد. همچنین، گیاهخواران به میزان آهن متفاوتی نیاز دارند.

1- میزان مصرف آهن در نوزادان

o       سنین 0 تا 6 ماهگی: 0.27 میلی گرم

o       سنین 7 تا 12 ماهگی: 11 میلی گرم

2- میزان مصرف آهن در کودکان

o       سنین 1 تا 3 سال: 7 میلی گرم

o       سنین 4 تا 8 سال: 10 میلی گرم

3- میزان مصرف آهن در مردان

o       سنین 9 تا 13 سال: 8 میلی گرم

o       سنین 14 تا 18 سال: 11 میلی گرم

o       سنین 19 سال و بالاتر: 8 میلی گرم 

4- میزان مصرف آهن در زنان

o       سنین 9 تا 13 سال: 8 میلی گرم

o       سنین 14 تا 18 سال: 15 میلی گرم

o       سنین 19 تا 50 سال: 18 میلی گرم

o       سنین 51 سال و بالاتر: 8 میلی گرم

o       در دوران بارداری: 27 میلی گرم

o       در دوران شیردهی بین 14 تا 18 سال: 10 میلی گرم

o       در شیردهی بالای 19 سال: 9 میلی گرم

مکمل‌های آهن، زمانی می‌توانند مفید باشند که افراد دریافت آهن کافی را تنها از طریق اقدامات غذایی، مانند رژیم‌های گیاهی، دشوار می‌دانند. بهتر است با حذف یا کاهش عواملی که ممکن است مانع جذب آهن شوند و مصرف غذاهای غنی از آهن، سعی کنید به اندازه کافی در رژیم غذایی خود، آهن مصرف کنید.

فواید قرص آهن 

آهن، به حفظ بسیاری ازعملکردهای حیاتی بدن از جمله انرژی و تمرکز عمومی، فرآیندهای گوارشی، سیستم ایمنی و تنظیم دمای بدن کمک می کند. فواید آهن، اغلب تا زمانی که فرد به اندازه کافی آن را دریافت نمی کند، مورد توجه قرار نمی گیرد. کم خونی ناشی از فقر آهن، می تواند باعث خستگی، تپش قلب، رنگ پریدگی پوست و تنگی نفس شود. در ادامه، به برخی از فواید آهن اشاره شده است:

1- بارداری سالم

حجم خون و تولید گلبول های قرمز در دوران بارداری، به طور چشمگیری افزایش می یابد تا اکسیژن و مواد مغذی برای جنین در حال رشد تامین شود. در نتیجه، تقاضا برای آهن نیز افزایش می یابد. در حالی که بدن به طور معمول جذب آهن را در دوران بارداری به حداکثر می رساند، دریافت ناکافی آهن یا سایر عوامل موثر بر نحوه جذب آهن می تواند منجر به کمبود آهن شود. مصرف کم آهن در دوران بارداری، خطر تولد زودرس و وزن کم هنگام تولد و همچنین ذخایر کم آهن و اختلال در رشد شناختی یا رفتاری در نوزادان را افزایش می دهد. زنان باردار با  کمبود آهن، بیشتر در معرض عفونت هستند؛ زیرا آهن از سیستم ایمنی بدن نیز پشتیبانی می کند. تحقیقات در مورد امکان توصیه آهن اضافی به همه زنان باردار، حتی آنهایی که سطح آهن طبیعی دارند، ادامه دارد. استدلال می شود که همه زنان باردار باید 30 تا 60 میلی گرم مکمل آهن را در هر روز بارداری، صرف نظر از سطح آهن خود، مصرف کنند.

2- انرژی

آهن ناکافی در رژیم غذایی می تواند بازده مصرف انرژی بدن را تحت تاثیر قرار دهد. آهن، اکسیژن را به ماهیچه ها و مغز می رساند و برای عملکرد ذهنی و فیزیکی بسیار مهم است. سطوح پایین آهن، ممکن است منجر به عدم تمرکز، افزایش تحریک پذیری و کاهش استقامت شود.

3- عملکرد ورزشی بهتر

کمبود آهن در بین ورزشکاران، به ویژه زنان ورزشکار جوان، بیشتر از افرادی است که سبک زندگی فعالی ندارند. به نظر می رسد این امر به ویژه در ورزشکاران زن استقامتی، مانند دوندگان مسافت طولانی، صادق است. برخی از کارشناسان پیشنهاد می کنند که ورزشکاران زن استقامتی، باید روزانه 10 میلی گرم آهن را به RDA فعلی برای دریافت آهن، اضافه کنند. کمبود آهن در ورزشکاران، باعث کاهش عملکرد ورزشی و تضعیف فعالیت سیستم ایمنی بدن می شود. کمبود هموگلوبین می تواند عملکرد را در طول فعالیت بدنی به شدت کاهش دهد، زیرا توانایی بدن برای انتقال اکسیژن به عضلات را کاهش می دهد.

عوارض قرص آهن

در بزرگسالان، دوزهای مکمل آهن خوراکی، می تواند به 60 تا 120 میلی گرم در روز برسد. این دوزها معمولاً برای زنان باردار و دارای کمبود شدید آهن اعمال می شود. ناراحتی معده یک عارضه جانبی رایج مکمل آهن است، بنابراین تقسیم دوز در طول روز، ممکن است کمک کننده باشد. بزرگسالانی که سیستم گوارشی سالمی دارند، در معرض خطر بسیار کم اضافه بار آهن از منابع غذایی هستند. همچنین، افراد مبتلا به یک اختلال ژنتیکی به نام هموکروماتوز ر افراد مبتلا به این بیماری، مقدار آهنی که از مواد غذایی جذب می شود، خیلی بیشتر از حد موردنیاز بدن است)در معرض خطر بالای اضافه بار آهن هستند؛ زیرا در مقایسه با افراد فاقد این بیماری، آهن بسیار بیشتری را از غذا جذب می کنند. این امر، می تواند منجر به تجمع آهن در کبد و سایر اندام ها شود. همچنین می‌تواند موجب ایجاد رادیکال‌های آزاد شود که به سلول‌ها و بافت‌ها از جمله کبد، قلب و پانکراس آسیب می‌رساند و همچنین خطر ابتلا به برخی سرطان‌ها را افزایش می‌دهد.

مصرف مکرر مکمل های آهن که حاوی بیش از 20 میلی گرم آهن در یک زمان هستند؛ می تواند باعث تهوع و استفراغ نیز شود، به خصوص اگر مکمل همراه غذا مصرف نشود. در موارد شدید، مصرف بیش از حد آهن می تواند منجر به نارسایی اندام، خونریزی داخلی، کما، تشنج و حتی مرگ شود.

برخی از مطالعات نشان داده اند که مصرف بیش از حد آهن می تواند خطر ابتلا به سرطان کبد و دیابت نوع 2 را هم افزایش دهد. اخیراً، دانشمندان شروع به بررسی نقش احتمالی آهن اضافی در ایجاد و پیشرفت بیماری‌های عصبی، مانند بیماری آلزایمر و پارکینسون کرده‌اند. علاوه بر این، آهن نقش مخرب مستقیمی در آسیب مغزی داشته که ناشی از خونریزی در مغز است. تحقیقات روی موش ها نشان داده است که مقادیر بالای آهن، خطر ابتلا به آرتروز را نیز افزایش می دهد.

توجه: مکمل های آهن را دور از دسترس کودکان قرار دهید.

طبق گزارش Poison Control، مصرف تصادفی مکمل های آهن تا دهه 1990، شایع ترین علت مرگ ناشی از مصرف بیش از حد دارو در کودکان کمتر از 6 سال بود. تغییرات در ساخت و توزیع مکمل‌های آهن، به کاهش مصرف بیش از حد آهن در کودکان کمک کرده است، مانند استفاده از درب بطری‌های ضد کودک و بسته‌بندی جداگانه دوزهای بالای آهن. تنها یک مورد مرگ ناشی از مصرف بیش از حد آهن بین سالهای 1998 و 2002 گزارش شده است.

تداخلات دارویی قرص آهن

مکمل‌های آهن می‌توانند اثر چندین دارو از جمله لوودوپا( که برای درمان سندرم پای بی‌قرار و بیماری پارکینسون استفاده می‌شود) و لووتیروکسین (که برای درمان تیروئید کم‌کار استفاده می‌شود)؛ کاهش دهند. مهارکننده‌های پمپ پروتون (PPIs) نیز که برای درمان بیماری ریفلاکس استفاده می‌شوند، می‌توانند میزان آهن قابل جذب بدن را از غذا و مکمل‌ها کاهش دهند. در مورد مصرف مکمل آهن، با یک پزشک یا متخصص مراقبت های بهداشتی صحبت کنید، زیرا برخی از علائم اضافه بار آهن، می تواند شبیه علائم کمبود آهن باشد.

منابع غذایی سرشار از آهن

همانطور که پیش از این اشاره کردیم، آهن یک ماده معدنی است که چندین عملکرد مهم در بدن را انجام می دهد، یکی از اصلی ترین آنها، حمل اکسیژن در سراسر بدن به عنوان بخشی از گلبول های قرمز خون است. مقدار مصرف روزانه(DV) آهن،  18میلی گرم است. اما میزان آهنی که بدن شما جذب می کند، تا حدی به میزان ذخیره شما بستگی دارد. به طور مثال، روده کوچک به راحتی نمی تواند مقادیر زیادی از آهن را جذب کند. این امر، موجب کاهش در دسترس بودن آن برای استفاده و افزایش احتمال کمبود می شود.

جذب آهن به عوامل مختلفی بستگی دارد، از جمله:

o       منبع آهن

o       سایر اجزای رژیم غذایی

o       سلامت دستگاه گوارش

o       استفاده از داروها یا مکمل ها

o       وضعیت کلی آهن یک فرد

o       وجود محرک های آهن مانند ویتامین C

دو نوع آهن رژیمی وجود دارد که به نام های هِم و غیرهِم، شناخته می شوند. منابع غذایی حیوانی، از جمله گوشت و غذاهای دریایی، حاوی آهن هِم هستند. آهن هِم، راحت تر جذب بدن می شود. اما آهن غیر هِم، نوعی که در گیاهان یافت می شود، نیاز دارد که بدن برای جذب آن، اقدامات متعددی انجام دهد. منابع گیاهی آهن شامل لوبیا، آجیل، سویا، سبزیجات و غلات غنی شده است. فراهمی زیستی آهن هِم از منابع حیوانی، می تواند تا 40 درصد باشد. با این حال، آهن غیر هِم از منابع گیاهی، فراهمی زیستی بین 2 تا 20 درصد دارد. به همین دلیل، RDA برای گیاهخواران، 1.8 برابر بیشتر از کسانی است که گوشت مصرف میکنند. مصرف غذاهای غنی از ویتامین C در کنار منابع آهن غیرهم، می تواند جذب آهن را به طور چشمگیری افزایش دهد.

هنگام پیروی از یک رژیم گیاهخواری، بهتر است غذاها و داروهایی که جذب آهن را مسدود یا کاهش می دهند، در نظر بگیرید، مانند:

o       مهارکننده های پمپ پروتون و امپرازول که برای کاهش اسیدیته محتویات معده استفاده می شود

o       پلی فنول های موجود در غلات و حبوبات و همچنین در اسفناج

o       تانن موجود در قهوه، چای،  شراب و انواع توت ها

o       فسفات موجود در نوشابه های گازدار

o       فیتات ها در لوبیا و غلات

کلسیم نیز می تواند سرعت جذب آهن هِم و غیرهِم را، کاهش دهد.

در ادامه، 12 غذای سالم را که سرشار از آهن هستند، معرفی می کنیم.

1. صدف

صدف، بسیار خوشمزه و مغذی و سرشار از آهن است. یک وعده 3.5 اونس (100 گرم) صدف، 3 میلی گرم آهن را که 17 درصد از DV است، فراهم می کند. با این حال، میزان آهن صدف ها، بسیار متغیر است و برخی از انواع ممکن است حاوی مقادیر بسیار کمتری باشند. آهن موجود در صدف ها، آهن هِم است که بدن شما راحت تر از آهن غیرهِم موجود در گیاهان، آن را جذب می کند. یک وعده 3.5 اونسی صدف، 26 گرم پروتئین، 24 درصد DV برای ویتامین C و 4125 درصد DV برای ویتامین B12 نیز فراهم می کند. در واقع، همه صدف ها سرشار از مواد مغذی هستند و بیان شده است است که سطح کلسترول HDL برای قلب در خون شما را افزایش می دهند. اگرچه نگرانی های موجهی در مورد جیوه و سموم در انواع خاصی از ماهی ها و صدف ها وجود دارد، اما مزایای مصرف غذاهای دریایی، بسیار بیشتر از خطرات آن است.

2. اسفناج

اسفناج، فواید زیادی برای سلامتی دارد، اما حاوی کالری بسیار کمی است. حدود 3.5 اونس (100 گرم) اسفناج خام، حاوی 2.7 میلی گرم آهن یا 15 درصد از DV است. اگرچه این آهن، غیر هِم است و به خوبی جذب نمی شود، اما اسفناج سرشار از ویتامین C است و به طور قابل توجهی، جذب آهن را افزایش می دهد. اسفناج همچنین سرشار از آنتی اکسیدان هایی به نام کاروتنوئیدها است که خطر ابتلا به سرطان را کاهش می دهد و از چشم در برابر بیماری ها محافظت کند. مصرف اسفناج و سایر سبزیجات برگدار همراه با چربی، به بدن شما کمک می کند تا کاروتنوئیدها را جذب کند، بنابراین مطمئن شوید که با اسفناج خود، چربی سالمی مانند روغن زیتون مصرف کنید.

3. جگر و گوشت ها

گوشت جگر، کلیه، مغز و قلب، همگی سرشار از آهن هستند. به عنوان مثال، یک وعده 3.5 اونس (100 گرم) جگر گاو، حاوی 6.5 میلی گرم آهن یا 36 درصد از DV است. گوشت‌های ارگانیک نیز سرشار از پروتئین و ویتامین‌های B، مس و سلنیوم هستند. جگرسرشار از ویتامین A نیز است و 1049 درصد از DV را در هر وعده 100 گرمی، تامین می کند. علاوه بر این، گوشت ها یکی از بهترین منابع کولین هستند، یک ماده مغذی مهم برای سلامت مغز و کبد که بسیاری از افراد به اندازه کافی از آن استفاده نمی کنند.

4. حبوبات

حبوبات سرشار از مواد مغذی هستند. برخی از رایج ترین انواع حبوبات عبارتند از: لوبیا، عدس، نخود، نخود و سویا که منبع بسیار خوبی از آهن هستند، به خصوص برای گیاهخواران. یک فنجان (198 گرم) عدس پخته شده، حاوی 6.6 میلی گرم است که 37 درصد از DV را فراهم می کند. لوبیاهایی مانند لوبیا سیاه و لوبیا چشم بلبلی نیز، همگی می توانند به راحتی به افزایش دریافت آهن شما کمک کنند. در واقع، نصف فنجان (86 گرم) لوبیا سیاه پخته شده، حدود 1.8 گرم آهن یا 10 درصد از DV را فراهم می کند. حبوبات همچنین منبع خوبی از فولات، منیزیم و پتاسیم هستند.

علاوه بر این، مطالعات نشان داده اند که لوبیا و سایر حبوبات، می توانند التهاب را در افراد مبتلا به دیابت و خطر بیماری قلبی را برای افراد مبتلا به سندرم متابولیک کاهش دهند. علاوه بر این، حبوبات به کاهش وزن نیز کمک می کنند و دارای فیبر محلول بسیار بالایی هستند، که می تواند احساس سیری را افزایش و دریافت کالری را کاهش دهد. در یک مطالعه، رژیم غذایی با فیبر بالا حاوی لوبیا، به اندازه رژیم کم کربوهیدرات برای کاهش وزن موثر بوده است. برای به حداکثر رساندن جذب آهن، حبوبات را با غذاهای سرشار از ویتامین C مانند گوجه فرنگی، سبزی یا مرکبات مصرف کنید.

5. گوشت بوقلمون

گوشت بوقلمون، غذایی سالم و خوشمزه و منبع خوبی از آهن است. 3.5 اونس (100 گرم) از گوشت بوقلمون تیره، دارای 1.4 میلی گرم آهن است که 8 درصد از DV را تشکیل می دهد. در مقایسه، همان مقدار گوشت بوقلمون سفید، حاوی تنها 0.7 میلی گرم است. همچنین، گوشت بوقلمون تیره دارای 28 گرم پروتئین در هر وعده و چندین ویتامین B و مواد معدنی است، از جمله 32 درصد DV برای روی و 57 درصد DV برای سلنیوم. مصرف غذاهای با پروتئین بالا مانند بوقلمون، به کاهش وزن کمک می کند، زیرا پروتئین باعث می شود احساس سیری کنید و سرعت متابولیسم شما را بعد از غذا افزایش می دهد.

6. گوشت قرمز

گوشت قرمز، بسیار سیر کننده و مغذی است. یک وعده 3.5 اونس (100 گرم) گوشت چرخ کرده، حاوی 2.7 میلی گرم آهن و 15 درصد از DV است. همچنین سرشار از پروتئین، روی، سلنیوم و چندین ویتامین B است. محققان پیشنهاد کرده‌اند که احتمال کمبود آهن در افرادی که به طور منظم گوشت، مرغ و ماهی می‌خورند، کمتر است. در واقع، گوشت قرمز یکی از مهمترین منابع آهن هِم است که به راحتی در دسترس است و به طور بالقوه آن را به یک ماده غذایی مهم برای افرادی که مستعد کم خونی هستند، تبدیل می کند. در یک مطالعه که به بررسی تغییرات در ذخایر آهن پس از ورزش هوازی می‌پردازد، زنانی که گوشت مصرف می‌کنند، آهن را بهتر از آنهایی که مکمل‌های آهن مصرف می‌کنند، حفظ می کنند.

7. کینوا

کینوا، یک غله محبوب است که به عنوان شبه غلات شناخته می شود. یک فنجان (185 گرم) کینوا پخته شده، 2.8 میلی گرم آهن را فراهم می کند که 16 درصد از DV است. علاوه بر این، کینوا فاقد گلوتن است، و برای افراد مبتلا به بیماری سلیاک یا سایر اشکال عدم تحمل گلوتن، انتخاب خوبی است. کینوا همچنین نسبت به بسیاری از غلات دیگر، پروتئین بیشتری دارد و سرشار از فولات، منیزیم، مس، منگنز و بسیاری از مواد مغذی دیگر است. علاوه بر این، کینوا فعالیت آنتی اکسیدانی بیشتری نسبت به بسیاری از غلات دیگر دارد. آنتی اکسیدان ها به محافظت از سلول های شما در برابر آسیب های ناشی از رادیکال های آزاد که در طول متابولیسم و ​​در پاسخ به استرس تشکیل می شوند، کمک می کنند.

8. دانه کدو تنبل

تخمه کدو تنبل، یک میان وعده خوشمزه و قابل حمل است. یک وعده 1 اونس (28 گرم) دانه کدو تنبل، حاوی 2.5 میلی گرم آهن است که 14 درصد از DV را به خود اختصاص می دهد. بعلاوه، تخمه کدو تنبل، منبع خوبی از ویتامین K، روی و منگنز است. آنها همچنین یکی از بهترین منابع منیزیم هستند که بسیاری از مردم به کمبود آن دچار می باشند. یک وعده 1 اونس (28 گرم)، حاوی 40 درصد DV برای منیزیم است که به کاهش خطر ابتلا به مقاومت به انسولین، دیابت و افسردگی کمک می کند.

9. توفو

توفو، یک غذای مبتنی بر سویا است که در بین گیاهخواران و در برخی از کشورهای آسیایی محبوب است. یک وعده نصف فنجان (126 گرم) توفو، 3.4 میلی گرم آهن را فراهم می کند که 19٪ از DV است. توفو همچنین منبع خوبی از تیامین و چندین ماده معدنی از جمله کلسیم، منیزیم و سلنیوم است. علاوه بر این، 22 گرم پروتئین در هر وعده تامین می کند. توفو، حاوی ترکیبات منحصر به فردی به نام ایزوفلاون است که با بهبود حساسیت به انسولین، کاهش خطر بیماری قلبی و تسکین علائم یائسگی مرتبط است.

10. کلم بروکلی

کلم بروکلی، فوق العاده مغذی است. یک پیمانه (156 گرم) کلم بروکلی پخته شده، حاوی 1 میلی گرم آهن است که 6 درصد از DV را تشکیل می دهد. علاوه بر این، یک وعده کلم بروکلی، 112 درصد از DV را برای ویتامین C تامین می کند، که به بدن شما کمک می کند آهن را بهتر جذب کند. همین میزان کلم، حاوی 5 گرم فیبر و همچنین مقداری ویتامین K است. بروکلی، عضوی از خانواده سبزیجات چلیپایی است که شامل گل کلم، کلم بروکسل و کلم پیچ می شود. سبزیجات چلیپایی حاوی ایندول، سولفورافان و گلوکوزینولات هستند. اعتقاد بر این است که این ترکیبات گیاهی، از سرطان محافظت می کنند.

11. شکلات تلخ

شکلات تلخ، فوق العاده خوشمزه و مغذی است. یک وعده 1 اونس (28 گرم) شکلات تلخ، حاوی 3.4 میلی گرم آهن است که 19٪ از DV را فراهم می کند. این وعده کوچک، به ترتیب 56% و 15% از DV را برای مس و منیزیم دارد. علاوه بر این، حاوی فیبر پری بیوتیک است که باکتری های خوب روده شما را تغذیه می کند. یک مطالعه نشان داده است که پودر کاکائو و شکلات تلخ، فعالیت آنتی اکسیدانی بیشتری نسبت به پودرها و آب میوه های ساخته شده از توت های آکای و زغال اخته دارند. مطالعات همچنین نشان داده اند که شکلات، اثرات مفیدی بر کلسترول دارد و ممکن است خطر حملات قلبی و سکته مغزی را کاهش دهد. اعتقاد بر این است که ترکیباتی به نام فلاوانول ها، مسئول فراهم کردن فواید شکلات هستند و محتوای فلاوانول شکلات تلخ، بسیار بیشتر از شکلات شیری است. بنابراین، بهتر است شکلات را با حداقل 70 درصد کاکائو مصرف کنید تا از بیشترین فواید بهره مند شوید.

12. ماهی

ماهی، یک ماده بسیار مغذی است و گونه های خاص آن مانند ماهی تن، سرشار از آهن هستند. در واقع، یک وعده 3 اونس (85 گرم) کنسرو تن ماهی، حاوی حدود 1.4 میلی گرم آهن است که تقریباً 8 درصد از DV است. ماهی  سرشار از اسیدهای چرب امگا 3 است که نوعی چربی سالم برای قلب محسوب می شود. اسیدهای چرب امگا 3، باعث تقویت سلامت مغز، تقویت عملکرد سیستم ایمنی و حمایت از رشد و توسعه بدن می شوند. همچنین، ماهی حاوی چندین ماده مغذی ضروری دیگر از جمله نیاسین، سلنیوم و ویتامین B12 است. علاوه بر ماهی تن، هادوک، ماهی خال مخالی و ساردین، چند نمونه دیگر از ماهی های غنی از آهن هستند که می توانید در رژیم غذایی خود نیز بگنجانید.

سوالات متدوال درباره مصرف آهن

در بخش زیر، به برخی سوالات رایج درمورد آهن، پاسخ داده شده است.

1- علائم کمبود آهن چیست؟

علائم کمبود، در سه مرحله رخ می دهد:

مرحله اول: ذخایر آهن تمام می شود.

مرحله دوم: وقتی ذخایر آهن کم باشد، روند طبیعی ساخت گلبول های قرمز تغییر می کند.

مرحله سوم: کم خونی ناشی از فقر آهن به این دلیل ایجاد می شود که آهن کافی برای ساخت هموگلوبین برای گلبول های قرمز وجود ندارد.

2- فواید قرص آهن برای پوست چیست؟

آهن به عنوان یک ماده معدنی کلیدی در تولید هموگلوبین، به بهینه سازی عملکرد ترمیم زخم پوست و به حداقل رساندن ظاهر کبودی کمک می کند. همچنین، میتواند در بهبود درخشندگی پوست نیز نقش داشته باشد. درخشش و روشنی پوست بسیاری از افراد، به دلیل وجود مقدار سالم گلبول های قرمز خون (RBC) است؛ که یکی از فواید فراوان آهن در بدن است. اگر رنگ پوست شما به طور غیرمعمول رنگ پریده است، احتمالاً تعداد کمی از RBC در خون خود دارید.

3- چه نوشیدنی سرشار از آهن است؟

آب میوه هایی مانند آب آلو، آب چغندر، آب کدو تنبل و آب اسفناج ،منابع غنی آهن گیاهی هستند. آنها همچنین منبعی از ویتامین ها و مواد معدنی مختلف هستند که سطح آهن بدن شما را افزایش می دهند.

4- چقدر طول می کشد تا سطح آهن بالا برود؟

معمولاً 2 تا 3 هفته بعد از مصرف مکمل های آهن به طور منظم، طول می کشد تا علائم شما شروع به بهبود کنند. ممکن است لازم باشد چندین ماه به مصرف آهن ادامه دهید تا ذخایر آهن خود را افزایش دهید و از بازگشت کم خونی خود جلوگیری کنید. قرص های خود را تا زمانی که پزشکتان توصیه کرده مصرف کنید، حتی اگر علائم شما بهبود یافته باشد.

5- فواید قرص آهن برای مو چیست؟

آهن به تقویت گردش خون کمک و اکسیژن را به ریشه موهای شما می رساند. این امر، به رشد سریع و بلندتر مو کمک می کند. کمبود آهن می تواند منجر به ریزش مو شود.

6- بهترین زمان مصرف قرص آهن، چه ساعاتی در روز است؟

آهن وقتی با معده خالی، همراه با آب یا آب میوه (بزرگسالان یک لیوان پر یا 8 اونس، کودکان ½ لیوان یا 4 اونس)، حدود 1 یا 2 ساعت بعد از غذا مصرف شود، بهتر جذب می شود. با این حال، برای کاهش احتمال ناراحتی معده، آهن را می توان با غذا یا بلافاصله بعد از غذا نیز مصرف کرد.

7- آیا آهن به شما انرژی می دهد؟

آهن، یکی از مواد ضروری برای تامین انرژی است. در سطح سلولی، آهن برای تولید انرژی و سوخت آنزیم ها استفاده می شود.

8- آیا آهن به کاهش وزن کمک می کند؟

آهن در کمک به بدن برای تولید انرژی از مواد مغذی نقش دارد. آهن به انتقال اکسیژن به تمام سلول های بدن از جمله ماهیچه ها کمک می کند. این امر، به نوبه خود به آنها کمک می کند که چربی بسوزانند.

9- آیا مصرف روزانه قرص آهن خوب است؟

مصرف 17 میلی گرم یا کمتر از مکمل آهن در روز، بعید است که آسیبی ایجاد کند.

10- آیا می توانید ویتامین D و آهن را با هم مصرف کنید؟

طبق گفته مؤسسه ملی بهداشت، هیچ مشکلی در مورد مصرف همزمان مکمل های ویتامین D و آهن گزارش نشده است.

سلب مسئولیت: سایت مکمل شاپ تمام تلاش خود را به کار گرفته است تا مطمئن شود همه اطلاعات موجود، درست، جامع و به روز هستند. با این حال، این مقاله نباید به عنوان جایگزینی برای دانش و تخصص یک متخصص مراقبت های بهداشتی دارای مجوز استفاده شود. همیشه باید قبل از مصرف هر دارویی با پزشک یا متخصص خود مشورت کنید. اطلاعات دارویی موجود در اینجا ممکن است تغییر کند و جهت پوشش کامل دستورالعمل‌ها، اقدامات احتیاطی، هشدارها، تداخلات دارویی، واکنش‌های آلرژیک یا عوارض جانبی در نظر گرفته نشده است. عدم وجود هشدارها یا سایر اطلاعات برای یک داروی معین نشان نمی‌دهد که دارو یا ترکیب دارو برای همه بیماران یا همه موارد خاص بی‌خطر، مؤثر یا مناسب است.