حرکت پرس سرشانه دمبل آرنولدی + نحوه اجرای صحیح

حرکت پرس سرشانه دمبل آرنولدی + نحوه اجرای صحیح

shiva wsm انتشار: 1403/بهمن/14
اگر کسی بداند چطور یک حرکت ورزشی بسازد که مخصوص ساختن شانه‌های حجیم و قدرتمند باشد، آن شخص کسی نیست جز آرنولد شوارتزنگر. اگر هم کسی این شهامت را داشته باشد که حرکتی را به نام خودش ثبت کند، باز هم آرنولد است!

⚡ خلاصهٔ ۳۰ ثانیه‌ای؛ اگر عجله دارید همین را بخوانید

در پرس سرشانه دمبل آرنولدی، چرخش مچ کار را می‌سازد نه وزن دمبل. برای همین با دمبلی سبک‌تر از پرس سرشانهٔ معمولی شروع کنید، چرخش را کامل و آرام انجام دهید و وزنه را فقط وقتی بالا ببرید که تکرار آخر هم همان‌قدر تمیز باشد.

  • اجرا در یک جمله: دمبل‌ها جلوی سینه با کف دست رو به صورت شروع می‌شوند و هم‌زمان با بالا رفتن، حدود ۱۸۰ درجه می‌چرخند تا بالای سر کف دست رو به جلو باشد.
  • نشسته یا ایستاده: نشسته وزنهٔ بیشتری جابه‌جا می‌کنید؛ ایستاده عضلهٔ سرشانه سخت‌تر کار می‌کند، چون بدن باید خودش را هم نگه دارد.
  • فایدهٔ اصلی: در یک مطالعهٔ کوچک، فعالیت بخش جلویی سرشانه در این حرکت حدود ۲۹ درصد بیشتر از پرس سرشانهٔ دمبل معمولی بود.
  • ست و تکرار: ۳ ست ۸ تا ۱۲ تکراری، و در کل هفته حدود ۱۰ ست یا بیشتر برای سرشانه.

سه کار مهم که اثر این حرکت را بیشتر می‌کند: خواب کافی، رساندن پروتئین روزانه به حدود ۱٫۶ گرم به‌ازای هر کیلو وزن بدن، و ثبت وزنه و تکرار هر جلسه تا پیشرفتتان را ببینید.

▼📑 فهرست مطالب و سرفصل‌های این راهنمابزنید تا باز شود

پرس آرنولدی چیست و چه فرقی با پرس سرشانه دارد؟

پرس سرشانه دمبل آرنولدی در یک نگاه

فرقش با پرس سرشانهٔ معمولی در همین چرخش است. پرس آرنولدی یک پرس سرشانه با دمبل است که از جلوی سینه شروع می‌شود و در مسیر بالا رفتن، مچ‌ها حدود ۱۸۰ درجه می‌چرخند.

در پرس سرشانهٔ معمولی، دمبل‌ها از کنار گوش و با کف دست رو به جلو بالا می‌روند.

در پرس آرنولدی، دمبل‌ها اول جلوی صورت و با کف دست رو به شما قرار دارند و بعد با چرخش به همان نقطهٔ بالای سر می‌رسند.

این مسیر بلندتر باعث می‌شود بخش جلویی سرشانه مدت بیشتری زیر فشار بماند.

اسم این حرکت از آرنولد شوارتزنگر گرفته شده؛ بدنسازی که هفت بار قهرمان مستر المپیا شد و این پرس را در برنامهٔ سرشانهٔ خودش رایج کرد. در جست‌وجوها آن را «پرس ارنولدی»، «سرشانه ارنولدی» یا فقط «آرنولدی» هم می‌نویسند؛ همهٔ این‌ها یک حرکت‌اند و این راهنما برای همهٔ آن‌هاست.

حالا که فرق این دو پرس روشن شد، سؤال اصلی بیشتر کسانی که این حرکت را جست‌وجو می‌کنند این است که چطور آن را بی‌خطا اجرا کنند.

پرس سرشانه دمبل آرنولدی نشسته را چطور بزنیم؟

پرس سرشانه دمبل آرنولدی نشسته را چطور بزنیم

کوتاه‌ترین جواب: روی نیمکتی با پشتی ۸۰ تا ۹۰ درجه بنشینید، دمبل‌ها را جلوی سینه نگه دارید و در مسیر بالا رفتن، کف دست‌ها را آرام بچرخانید تا بالای سر رو به جلو باشند.

حالت نشسته برای یاد گرفتن این حرکت بهترین شروع است، چون پشتی نیمکت کمرتان را نگه می‌دارد و ذهنتان فقط درگیر چرخش مچ می‌شود. این چهار قدم را به همین ترتیب انجام دهید:

۰۱ · حالت شروع

دمبل‌ها جلوی سینه در ارتفاع چانه، کف دست‌ها رو به صورت و آرنج‌ها جلوی بدن و نزدیک به هم.

۰۲ · چرخش و بالا رفتن

هم‌زمان که دمبل‌ها را بالا می‌برید، آرنج‌ها را به طرفین باز کنید تا کف دست‌ها کم‌کم رو به جلو بچرخند.

۰۳ · بالای سر

دست‌ها تقریباً صاف، کف دست‌ها رو به جلو و دمبل‌ها کمی فاصله از هم؛ آرنج را قفل نکنید.

۰۴ · برگشت کنترل‌شده

همان مسیر را برعکس بیایید؛ دمبل‌ها پایین می‌آیند و هم‌زمان می‌چرخند تا کف دست دوباره رو به صورت شود.

موقع بالا بردن دمبل‌ها نفس را بیرون بدهید و موقع پایین آوردن، نفس بگیرید. پاها را محکم روی زمین بگذارید و پشت سر و کمر را به پشتی نیمکت بچسبانید تا فشار فقط روی سرشانه بماند.

قدم عملی: در جلسهٔ اول، دمبلی بردارید که با آن ۱۲ تکرار با چرخش کامل بزنید و هنوز دو تکرار دیگر در توانتان بماند. در این حرکت چرخش کار را می‌سازد نه وزنه، پس اگر در تکرار هشتم چرخش نیمه‌کاره شد، دمبل سنگین است.

وقتی حالت نشسته را یاد گرفتید، طبیعی است بپرسید آیا ایستاده زدن این حرکت نتیجهٔ بهتری می‌دهد یا فقط سخت‌تر است.

پرس آرنولدی ایستاده بهتر است یا نشسته؟

پرس آرنولدی ایستاده بهتر است یا نشسته؟

جواب کوتاه: هیچ‌کدام در همه‌چیز بهتر نیست؛ نشسته اجازهٔ وزنهٔ بیشتر می‌دهد و ایستاده عضلهٔ سرشانه و عضلات میانی بدن را بیشتر به کار می‌گیرد.

برای این مقایسه دادهٔ مستقیمی دربارهٔ خود پرس آرنولدی نداریم، اما یک مطالعه روی ۱۵ مرد، پرس سرشانهٔ دمبل معمولی را در دو حالت نشسته و ایستاده سنجیده است. نتیجه‌اش برای انتخاب شما کاربردی است، چون مسیر دمبل در هر دو حرکت شبیه است.

  • در حالت نشسته: فعالیت بخش میانی سرشانه حدود ۱۵ درصد و بخش پشتی آن حدود ۲۴ درصد کمتر از حالت ایستاده بود.
  • در حالت ایستاده: بیشترین وزنه‌ای که شرکت‌کننده‌ها یک بار بالا بردند، حدود ۱۰ درصد کمتر از حالت نشسته بود.
  • نتیجهٔ عملی: ایستاده با وزنهٔ کمتر، کار بیشتری از سرشانه می‌کشد؛ نشسته برای بالا بردن تدریجی وزنه مناسب‌تر است.شواهد: متوسط

این جدول کمک می‌کند بر اساس هدف و وضعیت بدنتان، یکی از دو حالت را انتخاب کنید.

حالت اجرا نقطهٔ قوت برای چه کسی مناسب‌تر است؟
نشسته با پشتی کمر محافظت می‌شود و وزنهٔ بیشتری جابه‌جا می‌شود تازه‌کارها، کسانی که کمر حساس دارند و هدفشان افزایش تدریجی وزنه است
ایستاده سرشانه و عضلات میانی بدن برای حفظ تعادل بیشتر کار می‌کنند کسانی که حالت نشسته را بی‌خطا اجرا می‌کنند و تمرین کاربردی‌تر می‌خواهند
ایستاده با فاصلهٔ پای کمتر چالش تعادل بیشتر ورزشکاران باتجربه، با وزنهٔ سبک و فقط اگر کمر قوس نگیرد

در حالت ایستاده، پاها را به اندازهٔ عرض شانه باز کنید، زانوها را کمی شل نگه دارید و شکم و باسن را سفت کنید تا کمر قوس نگیرد. برای قوی‌تر کردن همین عضلات میانی بدن، می‌توانید انواع تمرین با کش لوپ را هم در روزهای استراحت سرشانه امتحان کنید.

قدم عملی: اگر تازه‌کارید، چهار هفتهٔ اول نشسته بزنید. وقتی ۳ ست ۱۲ تکراری را با چرخش کامل زدید، یک ست را ایستاده و با دمبل سبک‌تر امتحان کنید.

بعضی‌ها یک قدم جلوتر می‌روند و این حرکت را با یک دست می‌زنند؛ نسخه‌ای که ظاهرش ساده‌تر است، ولی کار دیگری انجام می‌دهد.

نسخهٔ تک‌دست و نیم‌زانو به چه کاری می‌آید؟

جواب کوتاه: این دو نسخه برای وقتی است که یک طرف بدنتان ضعیف‌تر است یا می‌خواهید عضلات میانی بدن سهم بیشتری در تمرین داشته باشند.

وقتی با دو دست پرس می‌کنید، دست قوی‌تر ممکن است بی‌آنکه متوجه شوید بخشی از کار را جبران کند. با یک دست، هر طرف باید سهم خودش را بدهد و فرق قدرت دو طرف زود معلوم می‌شود.

پرس آرنولدی تک‌دست ایستاده چطور اجرا می‌شود؟

مراحل همان حالت ایستاده است، با این فرق که فقط یک دمبل در دست دارید. دست آزاد را روی شکم یا کنار بدن بگذارید و اجازه ندهید بدن به طرف دمبل خم شود؛ همین مقاومت در برابر کج شدن، عضلات پهلو را هم درگیر می‌کند.

پرس آرنولدی تک‌دست در حالت نیم‌زانو چطور اجرا می‌شود؟

پرس آرنولدی تک‌دست در حالت نیم‌زانو چطور اجرا می‌شود؟

  1. حالت شروع: یک زانو روی زمین و پای دیگر جلو با زاویهٔ ۹۰ درجه. دمبل را در دست همان طرفی بگیرید که زانویش روی زمین است؛ کف دست رو به بدن و دمبل جلوی شانه.
  2. بالا رفتن: دمبل را بالای سر ببرید و هم‌زمان کف دست را بچرخانید تا در بالاترین نقطه رو به جلو باشد.
  3. برگشت: دمبل را آرام به جلوی شانه برگردانید و کف دست را دوباره رو به بدن بچرخانید.

در این حالت، پایین‌تنه نمی‌تواند با تکان دادن بدن کمکتان کند، پس اگر کمر یا باسن تکان می‌خورد، یعنی دمبل برای این حالت سنگین است.

قدم عملی: اگر حس می‌کنید یک طرف ضعیف‌تر است، ست‌های تک‌دست را از همان طرف شروع کنید و طرف قوی‌تر را به همان تعداد تکرار محدود کنید.

تا اینجا دیدیم این حرکت را چطور بزنیم؛ حالا ببینیم وقتی درست اجرا شود، دقیقاً کدام عضلات را کار می‌دهد.

پرس آرنولدی کدام عضلات را درگیر می‌کند؟

جواب کوتاه: کار اصلی را دلتوئید قدامی، یعنی بخش جلویی عضلهٔ سرشانه، انجام می‌دهد و بخش میانی سرشانه و عضلهٔ پشت بازو به آن کمک می‌کنند.

عضلهٔ سرشانه یا دلتوئید سه بخش دارد: جلویی، میانی و پشتی. بخش جلویی دست را به جلو و بالا می‌برد و در همهٔ پرس‌ها سهم اصلی را دارد. بخش میانی به پهن دیده شدن شانه کمک می‌کند و بخش پشتی بیشتر در حرکات کششی مثل زیربغل کار می‌کند.

در یک مطالعه روی ۱۰ مرد جوان، فعالیت برقی بخش جلویی سرشانه در پرس آرنولدی حدود ۲۹ درصد و بخش میانی حدود ۱۴ درصد بیشتر از پرس سرشانهٔ دمبل معمولی بود. شواهد: ضعیف

این عدد را باید درست خواند. فعالیت برقی عضله نشان می‌دهد عضله در همان لحظه چقدر درگیر است، نه اینکه بعد از چند ماه چقدر رشد می‌کند.

تعداد شرکت‌کننده‌ها هم کم بود و هر نفر فقط ۵ تکرار زد. پس نتیجهٔ منصفانه این است که پرس آرنولدی جای خوبی برای کار دادن بخش جلویی سرشانه است، نه اینکه جای همهٔ حرکات سرشانه را بگیرد.

این جدول نشان می‌دهد پرس آرنولدی برای هر بخش سرشانه چقدر کافی است و چه حرکتی کنارش بگذارید.

بخش سرشانه سهم پرس آرنولدی حرکت مکمل پیشنهادی
جلویی سهم اصلی معمولاً حرکت جداگانه لازم ندارد، چون پرس‌های سینه هم آن را کار می‌دهند
میانی کمکی نشر از جانب با دمبل
پشتی کم نشر خم یا فیس‌پول با کش

قدم عملی: اگر هدفتان شانهٔ پهن‌تر است، بعد از پرس آرنولدی دو تا سه ست نشر از جانب هم بزنید تا بخش میانی سهم کافی بگیرد.

دانستن عضلات درگیر، راه را برای جواب سؤال بعدی باز می‌کند؛ اینکه فواید این حرکت واقعاً کدام است و کدام فقط تکرار حرف‌های رایج است.

This exercise is intended to help you build strength but is not recommended for pure pressing power. Use a lighter weight to avoid internal muscle rotation where possible to help keep the integrity of your shoulder intact. 

هدف از این تمرین، افزایش قدرت است، اما برای دستیابی به حداکثر قدرت در حرکات فشاری (پرس) توصیه نمی‌شود. تا حد امکان از وزنه‌های سبک‌تر استفاده کنید تا از چرخش داخلی عضلات جلوگیری شده و سلامت و یکپارچگی مفصل شانه حفظ شود.

gymshark

فواید پرس سرشانه آرنولدی چیست؟

جواب کوتاه: فایدهٔ اصلی پرس آرنولدی دامنهٔ حرکت بلندتر و درگیری بیشتر بخش جلویی سرشانه است؛ بقیهٔ فوایدی که معمولاً گفته می‌شود، فواید تمرین مقاومتی به‌طور کلی است.

  • دامنهٔ حرکت بلندتر: شروع از جلوی سینه، عضله را در مسیر طولانی‌تری زیر فشار نگه می‌دارد. شواهد: ضعیف
  • کار مستقل هر دست: مثل همهٔ حرکات دمبلی، اختلاف قدرت دو طرف را زودتر نشان می‌دهد و فرصت اصلاحش را می‌دهد.
  • تنوع در برنامه: اگر ماه‌هاست فقط پرس سرشانهٔ معمولی می‌زنید، این حرکت محرک تازه‌ای به عضله می‌دهد بی‌آنکه وسیلهٔ جدیدی بخواهد؛ یک جفت دمبل کافی است.

کدام فواید مال تمرین قدرتی است، نه خود این حرکت؟

جملاتی مثل «تراکم استخوان را بالا می‌برد» یا «سوخت‌وساز را زیاد می‌کند» دربارهٔ تمرین مقاومتی منظم درست‌اند، اما مال یک حرکت خاص نیستند. این اثرها از کل برنامه‌ای می‌آید که هفته‌به‌هفته ادامه دارد. پرس آرنولدی یکی از ابزارهای خوب همین برنامه است.

🔎 باورهای رایج دربارهٔ پرس آرنولدی

  • «جای همهٔ حرکات سرشانه را می‌گیرد.» شواهد: رد شده بخش پشتی سرشانه در این حرکت سهم کمی دارد و حرکت کششی جداگانه می‌خواهد.
  • «هرچه دمبل سنگین‌تر، نتیجه بیشتر.» شواهد: رد شده در این حرکت وزنهٔ سنگین اول چرخش را کوتاه می‌کند و همان چیزی را حذف می‌کند که آن را از پرس معمولی جدا می‌کرد.
  • «کمردرد و آرتروز را درمان می‌کند.» شواهد: رد شده هیچ شاهدی برای درمان این مشکلات با یک حرکت خاص وجود ندارد؛ اگر درد مفصلی دارید، برنامهٔ تمرینی را با پزشک یا فیزیوتراپ هماهنگ کنید.

قدم عملی: پرس آرنولدی را اولین یا دومین حرکت روز سرشانه بگذارید، وقتی هنوز خسته نیستید و می‌توانید چرخش را با دقت انجام دهید.

همین دقت در چرخش، جایی است که بیشتر ورزشکارها اشتباه می‌کنند؛ اشتباه‌هایی که هم نتیجه را کم می‌کنند و هم شانه را اذیت.

۵ اشتباه رایج در پرس آرنولدی کدام است؟

۵ اشتباه رایج در پرس آرنولدی کدام است؟

جواب کوتاه: سنگین زدن، قوس دادن کمر، بالا انداختن شانه، قفل کردن آرنج و رها کردن دمبل در برگشت؛ هر پنج مورد با یک اصلاح ساده برطرف می‌شود.

این جدول هر اشتباه را کنار دلیلش و راه اصلاحش گذاشته تا در همان ست بعدی درستش کنید.

اشتباه چرا مشکل‌ساز است؟ اصلاح
دمبل سنگین چرخش نیمه‌کاره می‌ماند و حرکت به پرس معمولی تبدیل می‌شود دمبلی که با آن ۱۲ تکرار با چرخش کامل بزنید
قوس دادن کمر فشار از شانه به کمر منتقل می‌شود شکم و باسن سفت؛ یا حالت نشسته با پشتی
بالا انداختن شانه به سمت گوش عضلات بالای کتف کار را می‌دزدند و گردن خسته می‌شود قبل از هر تکرار شانه‌ها را پایین و عقب بکشید
قفل کردن آرنج و کوبیدن دمبل‌ها به هم فشار از عضله برداشته می‌شود و به مفصل آرنج می‌رسد تا نزدیک صاف شدن بالا بروید و دمبل‌ها را کمی جدا نگه دارید
رها کردن دمبل در برگشت نیمهٔ مفید حرکت از دست می‌رود برگشت را در ۲ تا ۳ ثانیه و با چرخش کامل انجام دهید

آزمون آینهٔ مکمل‌شاپ برای انتخاب وزن دمبل

ست اول را روبه‌روی آینه بزنید و فقط به کف دست‌ها نگاه کنید. اگر تا تکرار آخر، کف دست پایین حرکت رو به صورت و بالای حرکت رو به آینه بود، وزن درست است. اگر زودتر از تکرار هشتم چرخش کوتاه شد، دمبل را یک پله سبک کنید. اگر تکرار دوازدهم هنوز راحت بود، جلسهٔ بعد یک پله سنگین کنید.

قدم عملی: در ست بعدی فقط یکی از این پنج اشتباه را زیر نظر بگیرید. تمرکز روی یک نکته در هر ست، زودتر از تمرکز هم‌زمان روی پنج نکته جواب می‌دهد.

وقتی فرم درست شد، نوبت این است که بدانید این حرکت را چقدر و چند بار در هفته بزنید.

چند ست و تکرار پرس آرنولدی بزنیم؟

جواب کوتاه: برای بیشتر ورزشکارها ۳ ست ۸ تا ۱۲ تکراری کافی است، به شرطی که جمع ست‌های سرشانه در کل هفته به حدود ۱۰ یا بیشتر برسد.

یک مرور علمی که ۱۵ مطالعه را کنار هم گذاشت، نشان داد هرچه تعداد ست‌های هفتگی برای یک عضله بیشتر باشد، رشد آن عضله هم بیشتر است و از حدود ۱۰ ست در هفته به بالا، نتیجه بهتر بود. شواهد: متوسط

این یعنی پرس آرنولدی لازم نیست به‌تنهایی همهٔ این ست‌ها را پر کند؛ پرس‌های دیگر و نشرها هم در همین شمارش حساب می‌شوند.

این جدول نقطهٔ شروع هر سطح را نشان می‌دهد؛ بعد از چهار هفته، بر اساس پیشرفتتان تنظیمش کنید.

سطح ست و تکرار پرس آرنولدی جای آن در برنامه
تازه‌کار (کمتر از ۶ ماه) ۲ تا ۳ ست ۱۰ تا ۱۲ تکراری، نشسته یک بار در هفته، بعد از یادگیری پرس سرشانهٔ معمولی
متوسط ۳ ست ۸ تا ۱۲ تکراری حرکت اول یا دوم روز سرشانه
باتجربه ۳ تا ۴ ست، ترکیب نشسته و تک‌دست دو بار در هفته با شدت متفاوت

اگر هفته‌ای دو یا سه جلسه تمرین می‌کنید و روز جداگانه‌ای برای سرشانه ندارید، پرس آرنولدی را می‌توانید در تمرینات فول بادی هم بگذارید. در این حالت یک یا دو ست در هر جلسه کافی است، چون ست‌های جلسه‌های مختلف روی هم جمع می‌شوند و به همان حدود ۱۰ ست هفتگی می‌رسند.

بین ست‌ها حدود ۱ تا ۲ دقیقه استراحت کنید. هر وقت در هر سه ست به ۱۲ تکرار تمیز رسیدید، وزنه را یک پله بالا ببرید و دوباره از ۸ تکرار شروع کنید.

قدم عملی: وزنه و تکرار هر ست را در دفترچه یا گوشی بنویسید. بدون ثبت، نمی‌دانید هفتهٔ پیش چه زدید و افزایش تدریجی وزنه، که موتور اصلی پیشرفت است، از دست می‌رود.

ست و تکرار درست، فقط نیمی از مسیر است؛ نیمهٔ دیگر در آشپزخانه و بعد از بیرون آمدن از باشگاه ساخته می‌شود.

بعد از تمرین سرشانه چه بخوریم؟

جواب کوتاه: بعد از تمرین سرشانه، مهم‌تر از هر مکملی این است که پروتئین کل روز به حدود ۱٫۶ گرم به‌ازای هر کیلو وزن بدن برسد و هر وعده ۲۰ تا ۴۰ گرم پروتئین داشته باشد.

یک مرور بزرگ روی ۴۹ کارآزمایی و ۱٬۸۶۳ شرکت‌کننده نشان داد که در کنار تمرین مقاومتی، رساندن پروتئین روزانه به حدود ۱٫۶ گرم به‌ازای هر کیلو، بیشترین کمک را به افزایش حجم عضله می‌کند و بالاتر از آن اثر محسوسی اضافه نمی‌شود. شواهد: قوی

برای فردی ۷۵ کیلویی این عدد حدود ۱۲۰ گرم پروتئین در روز است.

نگران «پنجرهٔ ۳۰ دقیقه‌ای» هم نباشید. اثر ساخت عضله بعد از تمرین دست‌کم ۲۴ ساعت ادامه دارد و مهم‌تر این است که هر ۳ تا ۴ ساعت یک وعدهٔ پروتئینی داشته باشید.

با این حال مصرف پروتئین وی بعد از تمرین، ساده‌ترین راه برای پر کردن سهم پروتئین همان وعده است، مخصوصاً وقتی تا غذای اصلی فاصله دارید.

مکمل‌های دیگر کجای این مسیر می‌نشینند؟

  • کراتین: از مکمل‌هایی است که برای افزایش قدرت و حجم شواهد قوی دارد؛ روزی ۳ تا ۵ گرم کافی است و زمان مصرفش اهمیت چندانی ندارد. اگر دنبال یک مکمل دوم بعد از پروتئین هستید، کراتین انتخاب منطقی است. شواهد: قوی
  • گینر: اگر لاغر هستید و با وجود غذای کافی وزنتان بالا نمی‌رود، خرید گینر راه ساده‌تری برای رساندن کالری اضافهٔ روزانه است؛ گینر همان کالری و پروتئین است در قالبی که خوردنش راحت‌تر است.
  • آمینو و BCAA: آمینو اسید برای کسانی به کار می‌آید که با معدهٔ خالی تمرین می‌کنند یا تا وعدهٔ بعد فاصلهٔ زیادی دارند. اگر پودر bcaa را دوست دارید، بدانید در یک مطالعه ۵٫۶ گرم BCAA ساخت پروتئین عضله را حدود ۲۲ درصد بیشتر از دارونما بالا برد، اما این پاسخ حدود نصف پاسخی بود که پروتئین وی می‌دهد؛ پس بهترین جایش کنار وعدهٔ پروتئینی است، نه به‌جای آن. شواهد: متوسط

📖 بیشتر بخوانید

اگر می‌خواهید بدانید بعد از پروتئین و کراتین، کدام مکمل را و به چه ترتیبی اضافه کنید، مقالهٔ ترتیب درست مکمل‌ها برای افزایش حجم همین را بر اساس شرایط شما چیده است.

⚠️ چه وقت پرس آرنولدی را کنار بگذارید یا تغییرش دهید؟

  • درد تیز جلوی شانه هنگام چرخش — حرکت را متوقف کنید و فعلاً پرس دمبل با کف دست‌های رو به هم را جایگزین کنید؛ اگر درد ادامه داشت، شانه را به پزشک یا فیزیوتراپ نشان دهید.
  • آسیب یا جراحی اخیر شانه — حرکات بالای سر را فقط با نظر پزشک یا فیزیوتراپی که روند درمان را می‌داند برگردانید.
  • فشار خون بالای کنترل‌نشده — نفس را هنگام بالا بردن وزنه حبس نکنید، با وزنهٔ سبک کار کنید و پیش از تمرین سنگین با پزشک مشورت کنید.

🧭 جمع‌بندی و قدم بعدی

پرس سرشانه دمبل آرنولدی با یک چرخش ساده، مسیر پرس سرشانه را بلندتر می‌کند و بخش جلویی سرشانه را بیشتر به کار می‌گیرد. در این حرکت چرخش کار را می‌سازد نه وزنه، پس دمبل سبک‌تر با چرخش کامل از دمبل سنگین با چرخش نیمه‌کاره نتیجهٔ بهتری می‌دهد. آرنولد هم شانه‌هایش را با همین حوصله ساخت، نه با یک جلسهٔ قهرمانانه.

سه قدم، به همین ترتیب:

  1. این هفته نشسته و سبک شروع کنید — ۳ ست ۱۲ تکراری با آزمون آینه.
  2. چهار هفته وزنه و تکرار را ثبت کنید — تا ببینید چرخش کامل با چه وزنی حفظ می‌شود.
  3. پروتئین روزانه‌تان را حساب کنید — اگر از غذا به حدود ۱٫۶ گرم به‌ازای هر کیلو نمی‌رسید، یک وعدهٔ پروتئین وی بعد از تمرین فاصله را پر می‌کند.

اگر شانه‌تان شب‌ها درد می‌گیرد، دستتان بی‌حس می‌شود یا قدرتش ناگهان کم شده، این‌ها از حوزهٔ این راهنما بیرون است و باید پزشک آن را ببیند.

🙏 ممنون که تا اینجا همراه ما بودید

امیدواریم جلسهٔ بعدی سرشانه‌تان با فرمی تمیزتر و خیالی راحت‌تر بگذرد. اگر برای کامل کردن برنامه‌تان به مکمل‌های ورزشی نیاز دارید، در بخش فروشگاهی مکمل‌شاپ محصولات اصل و دارای مجوز سازمان غذا و دارو را با امکان خرید اقساطی پیدا می‌کنید و مشاوران ما هم کنارتان هستند. اگر این راهنما به کارتان آمد، آن را برای هم‌تمرینی‌تان بفرستید.

سؤالات متداول دربارهٔ پرس سرشانه آرنولدی

پرس ارنولدی با پرس آرنولدی فرقی دارد؟

نه، هر دو یک حرکت‌اند. «ارنولدی» همان «آرنولدی» است که بدون الف مد نوشته شده و به پرس سرشانه با دمبل اشاره دارد که با چرخش مچ از جلوی سینه شروع می‌شود.

سرشانه دمبل آرنولدی ایستاده بهتر است یا نشسته؟

نشسته برای یادگیری و بالا بردن تدریجی وزنه مناسب‌تر است. ایستاده با وزنهٔ کمتر، سرشانه و عضلات میانی بدن را بیشتر به کار می‌گیرد. تازه‌کارها بهتر است چند هفته نشسته شروع کنند.

فواید پرس سرشانه آرنولدی چیست؟

دامنهٔ حرکت بلندتر، درگیری بیشتر بخش جلویی سرشانه نسبت به پرس دمبل معمولی و کار مستقل هر دست. فوایدی مثل تقویت استخوان مال تمرین مقاومتی منظم است، نه یک حرکت خاص.

پرس آرنولدی برای مبتدی‌ها مناسب است؟

بله، به شرطی که اول پرس سرشانهٔ معمولی را درست یاد گرفته باشید و با دمبل سبک و در حالت نشسته شروع کنید. اگر چرخش مچ را نمی‌توانید کامل انجام دهید، وزنه سنگین است.

حرکت آرنولدی کدام قسمت سرشانه را بیشتر کار می‌دهد؟

بخش جلویی سرشانه سهم اصلی را دارد و بخش میانی و عضلهٔ پشت بازو کمک می‌کنند. بخش پشتی سرشانه سهم کمی دارد و بهتر است با نشر خم یا فیس‌پول جداگانه تمرین شود.

می‌توانم فقط پرس آرنولدی بزنم و پرس سرشانهٔ معمولی را کنار بگذارم؟

می‌توانید آن‌ها را به نوبت در هفته‌های مختلف بزنید، اما کنار گذاشتن کامل حرکات دیگر لازم نیست. پرس معمولی اجازهٔ وزنهٔ بیشتر می‌دهد و پرس آرنولدی دامنهٔ بلندتر؛ هر دو در شمارش ست‌های هفتگی سرشانه حساب می‌شوند.

این مطلب صرفاً جنبهٔ اطلاع‌رسانی دارد و جایگزین تشخیص یا نسخهٔ پزشک نیست. پیش از شروع هر مکملی، به‌ویژه در بارداری و شیردهی، بیماری‌های زمینه‌ای و مصرف هم‌زمان دارو، با پزشک یا داروساز مشورت کنید.

📚 منابع علمی و استنادات

هر عددی که در این مقاله آمده، در یکی از این منابع آمده است.

  1. Comparison among the EMG Activity of the Anterior Deltoid and Medial Deltoid During Two Variations of Dumbbell Shoulder Press Exercise. Indian J Public Health Res Dev, 2017
  2. Saeterbakken AH, Fimland MS. Effects of body position and loading modality on muscle activity and strength in shoulder presses. J Strength Cond Res, 2013
  3. Schoenfeld BJ, Ogborn D, Krieger JW. Dose-response relationship between weekly resistance training volume and increases in muscle mass. J Sports Sci, 2017
  4. Morton RW, et al. A systematic review, meta-analysis and meta-regression of the effect of protein supplementation on resistance training-induced gains. Br J Sports Med, 2018
  5. Jäger R, et al. International Society of Sports Nutrition Position Stand: protein and exercise. J Int Soc Sports Nutr, 2017
  6. Kreider RB, et al. ISSN exercise & sports nutrition position stand: safety and efficacy of creatine supplementation. J Int Soc Sports Nutr, 2017
  7. Jackman SR, et al. Branched-chain amino acid ingestion stimulates muscle myofibrillar protein synthesis following resistance exercise in humans. Front Physiol, 2017

نویسنده: دکتر فرهاد مومنی  ·  بازبینی علمی: دکتر زهره احمدی‌پور، دکترای داروسازی، شمارهٔ نظام ph-21501  ·  آخرین به‌روزرسانی: مهر ۱۴۰۵

ارسال بازخورد
(بعد از تائید مدیر منتشر خواهد شد)
  • نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.
  • تا حد امکان نظرات در مورد کیفیت و تجربه شما از مصرف این محصول باشد.